It’s all about motivation or not?

Yesterday I wrote a blog about trust. The blog is written in Dutch because that’s my first language. Today I’ll write in English because this blog summarizes a lot of the content from the discussion board. Main topic; who is the student who is interested in following a blended course? Why is the first student capable to follow a blended course, while the second can follow a MOOC, but must the third see a teacher to finish the assignments? Is the first student better, or the second or perhaps the third? What does someone needs to be in charge? Or are all three in charge of their own learning.

Fact is the student who follows a blended course or a MOOC seems in no need of a person who stimulates them. They must be self-directed and very organized. But there must be something more about these learners. While reading the discussion forums the word motivation popped out over and over again. And I think that’s what it is. People who want to learn are highly motivated people. They have questions and want answers. They look for these answers wherever they can. They read to find the answers and they follow the courses which gives the answers. They are looking for something and that’s why they are self-directed. They know their questions.

And there is the reason so many people drop out of a MOOC. They simply don’t have a question.I’ve started some MOOC”s just because I wanted to follow a MOOC. I’ve never finished these MOOC s. I had no question. I wasn’t searching for answers, just trying to do something with my spare time.

So can I say: a person is only motivated enough if he or she has questions and want answers?
if that’s true we have to create questions students which students wants to know. And if we help them to search, we are searching together. That would be a motivational environment.

Not really a new topic, but very important to remember once in awhile.

Digitaal toetsen

Het is het einde van het semester. We zijn druk aan het plannen rondom de toetsen. De toetsen worden gemaakt, gecontroleerd, antwoordmodellen worden gemaakt en gecontroleerd, gezocht wordt naar surveillanten en natuurlijk worden mensen vrijgemaakt om de toetsen na te kijken. Ongeveer 1000 verslagen en minstens evenveel schriftelijke toetsen. 2 weken is een heel team van capabele mensen bezig met het nakijken van de toetsen. 2 weken niet meer want dat is afgesproken. Dus 2 weken onder hoge druk…… Dat moet toch anders kunnen.

Er wordt in het land veel gesproken over digitaal toetsen. Maar om dat goed uit te voeren moet de school wel aan een aantal randvoorwaarden voldoen. 

  1. De infrastructuur van de school moet betrouwbaar en veilig zijn. De techniek moet werken en een lokaal moet worden ingericht als toets-ruimte als er veel studenten zijn die gelijktijdig getoetst moeten worden of er moeten divices beschikbaar zijn zodat de docent in een kleinere setting de studenten de toets kan afnemen.
  2. Daarbij moet de docent ook voldoende geschoold zijn op het maken van toetsen en het werken met technologie. Er zijn mogelijkheden om vragen te koppelen aan leerdoelen waardoor het genereren van vragen bij de volgende toets een stuk eenvoudiger wordt.
  3. Er moet een voldoende voorraad vragen aanwezig zijn. Toetsenbanken en programmatuur die leerdoelen koppelt aan vragen maken het mogelijk om een voldoende grootte voorraad aan te leggen.
  4. En tot slot digitaal toetsen doet een beroep op de visie van de school. Er moet een toetsbeleid zijn dat toestaat dat er digitaal getoetst wordt en er moet een ICT beleid zijn die het mogelijk maakt deze vorm van toetsen uit te voeren.

Maar stel nu dat de instelling waar je werkt aan al deze eisen voldoet, maar dat de docenten het digitaal toetsen tegen houden. Ondanks het feit dat inzet van ICT kan leiden tot een enorme tijdsbesparing, er sprake is van een transparante vorm van toetsen waar grotere professionaliteit uit blijkt en waardoor we het leerproces van onze studenten beter kunnen sturen. In de brochure Digitaal toetsen in het voortgezet onderwijs geeft Kennisnet in een eenvoudige tabel de praktische en digitale voordelen aan.

Image

Mogelijke knelpunten:

De docent in zijn koninkrijk! Dat kan niet meer.

Bij digitaal toetsen moeten de docenten meer samenwerken en de toetsvragen die zij maken beschikbaar stellen aan collega’s zodat een grote toetsenbank kan ontstaan.

Surveillant zit voor de groep! Nee de surveillant zit achter in het lokaal zodat hij de schermen kan zien. Die moeten dan wel zo opgesteld worden dat ze gemakkelijk gezien worden.

De student gaat online! Vertrouwen vertrouwen vertrouwen. Laat die ene oneerlijke student het niet onmogelijk maken voor de anderen om op een goede en passende manier te laten zien dat hij of zij over voldoende kennis en vaardigheden beschikt.

Image

In een MOOC die ik op dit moment volg over Blended & Online learning kwam dit onderwerp nauwelijks aan bod. Er werd over gesproken, maar de docenten die aan het woord kwamen hadden vertrouwen in hun studenten. Maar ook in hun eigen inschattingsvermogen. Bij een schrijftoets kan een middelmatige student niet opeens uitmuntend worden. En door het stellen van een aantal handige vragen kwamen zij er toch wel achter dat iemand anders de toets afnam dan de bedoeling was. Let op hier werden de toetsen dus zelfs afgenomen op afstand!! Dat zie ik nog niet snel gebeuren. Hoewel ik wel hoop dat dat de toekomst is.

Onthaasten volgens Disney

Afgelopen twee dagen heb ik mogen genieten van de therapeutische behandeling bij Disneyland Parijs. Voor mensen die net zo hectisch leven hebben als ik een must.

Na drie en half uur rijden kwam ik bij het therapeutische centrum. Daar kon ik op zo’n km afstand van de ingang parkeren en moest ik te voet verder. Samen met heel veel anderen maar niemand klaagde over een gebrek aan parkeer ruimte.

Bij de ingang de volgende rij waar iedereen de tas moest openen en een wildvreemde met een stokje door je persoonlijke spullen roerde. Maar niemand klaagde over schending van de privacy. Mensen stonden geduldig met hun tas al open in de rij te wachten.

Toen naar de volgende rij. De kassa voor een dag betaalde ik ongeveer 65 euro. Net als iedereen, maar iedereen pakte zijn of haar portemonnee en betaalde met een glimlach dat bedrag.

Op naar de volgende rij om met het verkregen kaartje naar binnen te gaan. Binnen gekomen zijn er tal van activiteiten te doen. Om iets te doen ga je in een rij staan, waggel je gedurende twee uur achter dezelfde mensen aan ( zo nu en dan laat je mensen voor gaan die dat om de een of andere reden graag willen en niet kunnen wachten tot zij de activiteit mogen doen) en vervolgens heb je gedurende max 5 minuten een beleving. Soms blijkt de activiteit niet door te gaan, maar daar kom je pas na een uur wachten achter. Dan mopperen mensen wel, maar ze zoeken dan een andere activiteit op. Daar komen ze glimlachend  uit en gaan op weg naar de volgende activiteit. Ook daar sta je 2 uur in een rij, waggel je achter dezelfde mensen aan en heb je 5 minuten een beleving.

Voor het kopen van de lunch (de dag is niet all in) sta je in een rij en ga je op zoek naar een tafeltje. Maar niemand klaagt en gezamenlijk sta of zit je erg in elkaars comfortzone te wachten en te eten, maar wederom heb ik niemand horen klagen. Iedereen eet zijn afgepaste portie eten en gaat na de lunch weer verder.

Inmiddels is het halverwege de middag en worden de mensen geëntertaind met een parade van versierde auto’s met de nodige bekende figuren erop. Om deze wagens te zien staan mensen op en in elkaar verdringen zich bij de stoep, klimmen op hekken en in bomen want dit mag je niet missen. Het is onderdeel van de experience.

Groot en klein geniet van het dagje. De dag eindigt met een knalvuurwerk. Niemand die weet voor hoeveel er de lucht in gaat, niemand klaagt over de knallen en niemand die klaagt over de stank. Moe maar tevreden loopt iedereen ‘s avonds nog even langs de winkeltjes om de laatste (tientallen) euro’s uit te geven en men waggelt de km terug naar de auto. Wederom zonder klagen.

Nu de vergelijk met een school.
Stel je rijdt naar de school voor een afspraak met mij, je moet op een km van de school parkeren. Bij de ingang moet je je tas openen en de conciërge duikt je tas in, je moet betalen om naar binnen te mogen en vervolgens moet je twee uur wachten voor je mij spreekt om na 5 minuten weg gestuurd te worden. Je moet zelf maar voor de lunch betalen en er zijn onvoldoende zitplaatsen.
Zou je met een glimlach weg gaan? Hoelang houdt de school het vol zonder klagende studenten? En zouden we dan op nummer 1 blijven?
Disneyland Parijs houdt het al meer dan 20 jaar op deze manier vol.