Onthaasten volgens Disney

Afgelopen twee dagen heb ik mogen genieten van de therapeutische behandeling bij Disneyland Parijs. Voor mensen die net zo hectisch leven hebben als ik een must.

Na drie en half uur rijden kwam ik bij het therapeutische centrum. Daar kon ik op zo’n km afstand van de ingang parkeren en moest ik te voet verder. Samen met heel veel anderen maar niemand klaagde over een gebrek aan parkeer ruimte.

Bij de ingang de volgende rij waar iedereen de tas moest openen en een wildvreemde met een stokje door je persoonlijke spullen roerde. Maar niemand klaagde over schending van de privacy. Mensen stonden geduldig met hun tas al open in de rij te wachten.

Toen naar de volgende rij. De kassa voor een dag betaalde ik ongeveer 65 euro. Net als iedereen, maar iedereen pakte zijn of haar portemonnee en betaalde met een glimlach dat bedrag.

Op naar de volgende rij om met het verkregen kaartje naar binnen te gaan. Binnen gekomen zijn er tal van activiteiten te doen. Om iets te doen ga je in een rij staan, waggel je gedurende twee uur achter dezelfde mensen aan ( zo nu en dan laat je mensen voor gaan die dat om de een of andere reden graag willen en niet kunnen wachten tot zij de activiteit mogen doen) en vervolgens heb je gedurende max 5 minuten een beleving. Soms blijkt de activiteit niet door te gaan, maar daar kom je pas na een uur wachten achter. Dan mopperen mensen wel, maar ze zoeken dan een andere activiteit op. Daar komen ze glimlachend  uit en gaan op weg naar de volgende activiteit. Ook daar sta je 2 uur in een rij, waggel je achter dezelfde mensen aan en heb je 5 minuten een beleving.

Voor het kopen van de lunch (de dag is niet all in) sta je in een rij en ga je op zoek naar een tafeltje. Maar niemand klaagt en gezamenlijk sta of zit je erg in elkaars comfortzone te wachten en te eten, maar wederom heb ik niemand horen klagen. Iedereen eet zijn afgepaste portie eten en gaat na de lunch weer verder.

Inmiddels is het halverwege de middag en worden de mensen geëntertaind met een parade van versierde auto’s met de nodige bekende figuren erop. Om deze wagens te zien staan mensen op en in elkaar verdringen zich bij de stoep, klimmen op hekken en in bomen want dit mag je niet missen. Het is onderdeel van de experience.

Groot en klein geniet van het dagje. De dag eindigt met een knalvuurwerk. Niemand die weet voor hoeveel er de lucht in gaat, niemand klaagt over de knallen en niemand die klaagt over de stank. Moe maar tevreden loopt iedereen ‘s avonds nog even langs de winkeltjes om de laatste (tientallen) euro’s uit te geven en men waggelt de km terug naar de auto. Wederom zonder klagen.

Nu de vergelijk met een school.
Stel je rijdt naar de school voor een afspraak met mij, je moet op een km van de school parkeren. Bij de ingang moet je je tas openen en de conciërge duikt je tas in, je moet betalen om naar binnen te mogen en vervolgens moet je twee uur wachten voor je mij spreekt om na 5 minuten weg gestuurd te worden. Je moet zelf maar voor de lunch betalen en er zijn onvoldoende zitplaatsen.
Zou je met een glimlach weg gaan? Hoelang houdt de school het vol zonder klagende studenten? En zouden we dan op nummer 1 blijven?
Disneyland Parijs houdt het al meer dan 20 jaar op deze manier vol.
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s