Category Archives: Uncategorized

Zorgen

Ik maak mij zorgen. Zorgen over de toekomst van het Nederlands onderwijs. Kabinetsplannen zorgen voor een hoge druk van verschillende kanten. Prestatieafspraken die tot doel hebben de kwaliteit te verhogen leiden in de praktijk tot een hogere werkdruk, omdat docent nu eenmaal willen laten zien dat ze het met die afspraken eens zijn. En dus gaan ze massaal hun master halen (voor een deel in eigen tijd) waardoor er minder docenten voor de klas staan. Maar mensen met een master in een bepaald beroep willen niet allemaal voor de klas staan. Of zijn daar eenvoudig weg niet geschikt voor. Een master is nu eenmaal geen garantie voor kwaliteit. Mocht u die illusie hebben….mijn excuses. Daarnaast moeten docenten de kwaliteit van hun onderwijs ook aantonen door steeds meer administratieve handelingen te verrichten. Alles moet beschreven worden in drievoud als het even kan en voorzien van een x aantal handtekeningen. Omdat de instellingen al hun geld pompen in het onderwijs bezuinigen zij op de administratieve ondersteuning en komen die taken ook bij de docent.
Gelukkig (dit is ironisch bedoeld) is daar het leenstel. Vanochtend stond er in de krant dat studenten meer en meer gaan studeren in het buitenland. Vanuit Vlissingen is Gent niet zo ver. Het inschrijfgeld is daar wel omhoog gegaan maar dat is alleen maar slim van de Belgische overheid. Blijf nog onder de Nederlandse norm en die Nederlanders komen toch wel.
Wat rest ons, de Nederlandse instellingen, een paar hele rijke kinderen. Die kunnen we dan mooi alle aandacht geven. 1 op 1

Ik maak me zorgen.

De visie van Flippen

Gebruik maken van het model van Flipped classroom is niet is wat iedere docent zo maar kan.
Dat komt niet door de werkwijze. Studenten voorbereid de les in laten komen is de droom van iedere docent. Maar de student de regie durven geven wat en hoeveel hij leert is wat anders. Daar zijn sommige docenten nog niet klaar voor. Maar mijn ervaring is inmiddels Gewoon doen.
Maar flippen vraagt ook wat van de school en haar docententeam.

In tegenstelling tot wat wordt gezegd levert het Flippen van het onderwijs geen tijdwinst voor docent en student op. Maar het levert wel leerwinst op. Door de effectieve invulling van de tijd van student en docent kan er aandacht worden besteedt aan het diepere leren. Videomateriaal, podcasts, artikelen en eenvoudige oefeningen dienen als voorbereiding voor een werkcollege met de docent met eventueel een assistent. Tijdens de bijeenkomst met de docent werkt de student in groepen aan een of meerdere projecten. Het niveau van de projecten begint daar waar de voorbereidende stof eindigde en richt zich op het toepassen van de stof.

Dit vraagt van de docenten veel. Zij moeten hun onderwijs zo inrichten dat de studenten de avond voor de les, het voorbereidende materiaal kunnen gebruiken (zien, lezen,horen) en vervolgens moet de docent projecten beschrijven die uitdagen tot samenwerken.
Het flippen van het onderwijs kan ook in grote groepen. Het samenwerken gebeurd in kleinere groepen van 2-3 studenten. (Gewoon degene die naast elkaar in de collegezaal zitten) De docent loopt dan door de klas en kijkt over de schouder van de student mee.

Na de bijeenkomst is de student nog niet klaar. Hij moet hetgeen hij gedaan heeft in de klas nog bewerken tot een overzichtelijk geheel, maar dit is veel minder dan het huiswerk dat student zonder flippen krijgen.

Flippen is eigenlijk het in de praktijk toepassen van wat je de avond ervoor gezien, gelezen of gehoord hebt. Ik zie het als een verlenging van de les. Een deel vindt thuis plaats en een deel op school. Daar waar de student een expert nodig kan hebben is deze er ook.

I like it

Spreuken

Heel soms kom ik een boek tegen dat elk nieuw hoofdstuk begint met een spreuk. Zelden kom ik een boek tegen waarvan elke spreuk zo toepasselijk is als in

EDUCATORS as Learners; Creating Professional Learning Community in Your  School (Edited by Penelope J. Wald and Michael S. Castleberry). 

Ik houd niet van teveel citeren in een blog maar deze zijn allemaal zo goed dat is ze verzameld aanbiedt. 

Te beginnen met deze over de professionalisering van docenten

teacher can never truly teach unless she is learning herself.
lamp can never light another flame unless it continues to burn its own  
flame.

—RABINDRANATH TRAGORE (1861–1941), NOBEL PRIZE 

LAUREATE FOR LITERATURE

Een docent moet blijven leren om te begrijpen hoe leren is. Het zelf ervaren.

en dan deze over de noodzaak vooruit te blijven kijken, maar wel met een reflectief blik naar het verleden en het heden. Stilstaan is achteruit gaan zonder er iets van te leren.

Past, Present, and Future

Time present and time past
Are both present in time future
And time future contained in time
present.

—T. S. ELIOT (1888–1965),
[BURNT NORTON] FROM FOUR QUARTETS

direct gevolgd door een citaat over onderwijskundig leiderschap en de rol van de leider in het onderwijs.
Transforming our schools into professional learning communities demands quality leadership. Leadership that is a commitment to the heart, mind and spirit. Leadership that is about the future. And leadership where intentions becomes reality. 
Maar ondanks een transformationele leider zal een docent zichzelf nooit volledig kunnen ontwikkelen als de faciliteiten er niet voor zijn:
We expect teachers to give their all to the growth and development of students. But a teacher cannot sustain such giving unless the conditions exist for the continued growth an development of the teacher (Sarason, 1993, _.62)
Maar de docent met zijn eigen overtuigingen speelt de hoofdrol in zijn persoonlijke ontwikkeling.
Deeply held beliefs, values, and assumptions exert a powerful influence on our thoughts and actions (Caine & Caine, 1997) and form our personal worldview. One’s personal worldview exist below the level of awareness, where they often remain unexamined and untested.  By identifying the frame through which we routinely view and experience, we become more aware of the assumptions that shape our views. Similarly, our personal thinking is shaped by the pedagogical beliefs and assumptions that we have internalised. 

To know one’s self is wisdom, but
to know one’s neighbour is genius.

—MINNA ANTRIM (1861–1950),
AMERICAN EPIGRAMMIS

Maar om de ander en jezelf te leren kennen moet je eerst naar elkaar leren luisteren. Elkaar echt horen. En dit blijkt in de praktijk vaak moeilijker dan wij denken.
I do not know if you have ever examined how you listen, it doesn’t matter to what, whether to a bird, to the wind in the leaves, to the rushing waters, or how you listen in a dialogue with yourself, to your conversations in various relationships with your intimate friends, your wive or husband. If we try to listen, we find it extraordinarily difficult because we are always projecting our opinions and ideas, our prejudices, our background, our inclinations, our impulses. When the dominate we hardly listen at all to what is being said. In that state there is no value at all. One listens and therefore learns, only in a state of attention, a state of silence, in which this whole background is in abeyance, is quite; then (it seems to me) it is possible to communicate. 

Real communication can only take
place where there is silence.

—JIDDU KRISHNAMURTI (1895–1986),
INDIAN EDUCATOR AND PHILOSOPHER

Remember to stop talking because all techniques for deep and careful listening depend on this silence (Senge et al., 1994, p391)
Het boek beschrijft verder een aantal interessante manier om te leren luisteren naar elkaar en te leren samenwerken in een groep.
Eigenlijk is professionaliseren niet meer dan jezelf leren kennen, weten waar je behoeften liggen en samen met je team durven leren. Open staan voor elkaar en luisteren naar elkaar. En soms is het idee van de ander niet direct jouw idee, maar luister dan eens goed…..
Mooi boek een aanrader

Haal meer uit je lesmethode: Kennisnet Design Challenge – #Kennisnet

Hierin staan wat goede tips over veranderen van het onderwijs.

Manuela Bazen-Steenkamp

See on Scoop.itMaster Onderwijskunde Leren & Innoveren

Een begin maken met het personaliseren van je onderwijs en daarbij de kracht van ict willen benutten? Dat zijn de redenen om mee te doen aan de Kennisnet Design Challenge. Olaf de Groot vertelde erover tijdens de IPON 2014.

Manuela Bazen‘s insight:

Interessant. k voor PO (of misschien daar juist!).

See on www.kennisnet.nl

View original post

Persoonlijkheidstypen

Om diverse redenen komt de het begrip Type persoonlijkheid de afgelopen weken ter sprake in mijn team en daarbuiten. Ieder gesprek begint met de vraag Waarom doen mensen, studenten, docenten zo? En ieder gesprek heeft een ander vervolg. Een van de gesprekken die ik deze week daarover gevoerd heb ging voor over de verschillende gedachten van de psychologische stromingen. Is gedrag aangeboren en kan je er dus niets aan doen, of kan gedrag aangeleerd worden. Dan is er nog hoop voor de studenten die niet weten hoe ze leren moeten. Behavioristen gingen van dat laatste uit. Al het gedrag kan worden aangeleerd als je er maar moeite voor doet. Maar ik vind dit zelf een beetje kort door de bocht en dan komen de persoonlijkheidstypen van Jung, Myer-Briggs en het Reiss-profil om de hoek kijken. Maar ook de toevallige fouten die daarin zitten. Die fouten zijn ontstaan vanuit begripsverwarring en inzichten die van elkaar verschilden. Binnen het MBTI worden mensen verdeeld tussen introverte en extraverte mensen. Maar Jung bedoelde met extraversie iets anders dan de sociale attitude die MB ermee lijkt te bedoelen. Met extraversie bedoelde Jung meer het observerende deel van de mens naar de buitenwereld en met introversie bedoelde hij introspectie. Bijzonder om te zien dat zulke fouten een eigen leven gaan leiden en binnen tal van testen een rol spelen. Ook binnen testen die we bij de studenten afnemen. Uitspraken zullen, zoals altijd met de nodige voorzichtigheid behandeld moeten worden.

 

Een ander gesprek over hetzelfde onderwerp eindigde meer in een goede discussie over het praktische kant van de persoonlijkheidstypen. Meer de kant van pragmatist William James die het eigenlijk maar heel eenvoudig vond. Sommige mensen zijn nu eenmaal tender-minded”  terwijl anderen meer “tough-minded zijn. De een is nu eenmaal wat praktischer dan de ander. En wat voor studenten willen wij dan eigenlijk op het hbo? En wat voor soort docenten willen we daar dan bij? Prestatieafspraken en de gedachten van een toegepaste praktische hbo lijken hier niet op een lijn te staan. En hoe gaan we daar dan mee om? Is een goede vakman een minder goede docent omdat hij geen master heeft en is iemand met een mastertitel per definitie een goede docent? Ik heb deze discussie al vaker gevoerd en meer en meer ben ik ervan overtuigd dat er binnen een team een mix moet zijn van meesterschap en vakmanschap. En als die twee elkaar kunnen vinden zou je wel eens heel mooi onderwijs kunnen krijgen.

 

De laatste discussie ging over het in vakjes zetten van mensen. Iedereen is anders en waarom zou je tot een bepaald type moeten horen of willen horen? Voor mijn onderzoek is het wel gemakkelijker. Ik hoop dat ik over een jaar kan adviseren dat mensen behorende tot een bepaald type een bepaald soort scholingsbehoefte hebben en dat het dus voor ieder type anders is. 

 

Mocht u nog niet in de gelegenheid zijn geweest deel te nemen aan mijn onderzoek, hier is de link

It’s all about motivation or not?

Yesterday I wrote a blog about trust. The blog is written in Dutch because that’s my first language. Today I’ll write in English because this blog summarizes a lot of the content from the discussion board. Main topic; who is the student who is interested in following a blended course? Why is the first student capable to follow a blended course, while the second can follow a MOOC, but must the third see a teacher to finish the assignments? Is the first student better, or the second or perhaps the third? What does someone needs to be in charge? Or are all three in charge of their own learning.

Fact is the student who follows a blended course or a MOOC seems in no need of a person who stimulates them. They must be self-directed and very organized. But there must be something more about these learners. While reading the discussion forums the word motivation popped out over and over again. And I think that’s what it is. People who want to learn are highly motivated people. They have questions and want answers. They look for these answers wherever they can. They read to find the answers and they follow the courses which gives the answers. They are looking for something and that’s why they are self-directed. They know their questions.

And there is the reason so many people drop out of a MOOC. They simply don’t have a question.I’ve started some MOOC”s just because I wanted to follow a MOOC. I’ve never finished these MOOC s. I had no question. I wasn’t searching for answers, just trying to do something with my spare time.

So can I say: a person is only motivated enough if he or she has questions and want answers?
if that’s true we have to create questions students which students wants to know. And if we help them to search, we are searching together. That would be a motivational environment.

Not really a new topic, but very important to remember once in awhile.

Digitaal toetsen

Het is het einde van het semester. We zijn druk aan het plannen rondom de toetsen. De toetsen worden gemaakt, gecontroleerd, antwoordmodellen worden gemaakt en gecontroleerd, gezocht wordt naar surveillanten en natuurlijk worden mensen vrijgemaakt om de toetsen na te kijken. Ongeveer 1000 verslagen en minstens evenveel schriftelijke toetsen. 2 weken is een heel team van capabele mensen bezig met het nakijken van de toetsen. 2 weken niet meer want dat is afgesproken. Dus 2 weken onder hoge druk…… Dat moet toch anders kunnen.

Er wordt in het land veel gesproken over digitaal toetsen. Maar om dat goed uit te voeren moet de school wel aan een aantal randvoorwaarden voldoen. 

  1. De infrastructuur van de school moet betrouwbaar en veilig zijn. De techniek moet werken en een lokaal moet worden ingericht als toets-ruimte als er veel studenten zijn die gelijktijdig getoetst moeten worden of er moeten divices beschikbaar zijn zodat de docent in een kleinere setting de studenten de toets kan afnemen.
  2. Daarbij moet de docent ook voldoende geschoold zijn op het maken van toetsen en het werken met technologie. Er zijn mogelijkheden om vragen te koppelen aan leerdoelen waardoor het genereren van vragen bij de volgende toets een stuk eenvoudiger wordt.
  3. Er moet een voldoende voorraad vragen aanwezig zijn. Toetsenbanken en programmatuur die leerdoelen koppelt aan vragen maken het mogelijk om een voldoende grootte voorraad aan te leggen.
  4. En tot slot digitaal toetsen doet een beroep op de visie van de school. Er moet een toetsbeleid zijn dat toestaat dat er digitaal getoetst wordt en er moet een ICT beleid zijn die het mogelijk maakt deze vorm van toetsen uit te voeren.

Maar stel nu dat de instelling waar je werkt aan al deze eisen voldoet, maar dat de docenten het digitaal toetsen tegen houden. Ondanks het feit dat inzet van ICT kan leiden tot een enorme tijdsbesparing, er sprake is van een transparante vorm van toetsen waar grotere professionaliteit uit blijkt en waardoor we het leerproces van onze studenten beter kunnen sturen. In de brochure Digitaal toetsen in het voortgezet onderwijs geeft Kennisnet in een eenvoudige tabel de praktische en digitale voordelen aan.

Image

Mogelijke knelpunten:

De docent in zijn koninkrijk! Dat kan niet meer.

Bij digitaal toetsen moeten de docenten meer samenwerken en de toetsvragen die zij maken beschikbaar stellen aan collega’s zodat een grote toetsenbank kan ontstaan.

Surveillant zit voor de groep! Nee de surveillant zit achter in het lokaal zodat hij de schermen kan zien. Die moeten dan wel zo opgesteld worden dat ze gemakkelijk gezien worden.

De student gaat online! Vertrouwen vertrouwen vertrouwen. Laat die ene oneerlijke student het niet onmogelijk maken voor de anderen om op een goede en passende manier te laten zien dat hij of zij over voldoende kennis en vaardigheden beschikt.

Image

In een MOOC die ik op dit moment volg over Blended & Online learning kwam dit onderwerp nauwelijks aan bod. Er werd over gesproken, maar de docenten die aan het woord kwamen hadden vertrouwen in hun studenten. Maar ook in hun eigen inschattingsvermogen. Bij een schrijftoets kan een middelmatige student niet opeens uitmuntend worden. En door het stellen van een aantal handige vragen kwamen zij er toch wel achter dat iemand anders de toets afnam dan de bedoeling was. Let op hier werden de toetsen dus zelfs afgenomen op afstand!! Dat zie ik nog niet snel gebeuren. Hoewel ik wel hoop dat dat de toekomst is.

Onthaasten volgens Disney

Afgelopen twee dagen heb ik mogen genieten van de therapeutische behandeling bij Disneyland Parijs. Voor mensen die net zo hectisch leven hebben als ik een must.

Na drie en half uur rijden kwam ik bij het therapeutische centrum. Daar kon ik op zo’n km afstand van de ingang parkeren en moest ik te voet verder. Samen met heel veel anderen maar niemand klaagde over een gebrek aan parkeer ruimte.

Bij de ingang de volgende rij waar iedereen de tas moest openen en een wildvreemde met een stokje door je persoonlijke spullen roerde. Maar niemand klaagde over schending van de privacy. Mensen stonden geduldig met hun tas al open in de rij te wachten.

Toen naar de volgende rij. De kassa voor een dag betaalde ik ongeveer 65 euro. Net als iedereen, maar iedereen pakte zijn of haar portemonnee en betaalde met een glimlach dat bedrag.

Op naar de volgende rij om met het verkregen kaartje naar binnen te gaan. Binnen gekomen zijn er tal van activiteiten te doen. Om iets te doen ga je in een rij staan, waggel je gedurende twee uur achter dezelfde mensen aan ( zo nu en dan laat je mensen voor gaan die dat om de een of andere reden graag willen en niet kunnen wachten tot zij de activiteit mogen doen) en vervolgens heb je gedurende max 5 minuten een beleving. Soms blijkt de activiteit niet door te gaan, maar daar kom je pas na een uur wachten achter. Dan mopperen mensen wel, maar ze zoeken dan een andere activiteit op. Daar komen ze glimlachend  uit en gaan op weg naar de volgende activiteit. Ook daar sta je 2 uur in een rij, waggel je achter dezelfde mensen aan en heb je 5 minuten een beleving.

Voor het kopen van de lunch (de dag is niet all in) sta je in een rij en ga je op zoek naar een tafeltje. Maar niemand klaagt en gezamenlijk sta of zit je erg in elkaars comfortzone te wachten en te eten, maar wederom heb ik niemand horen klagen. Iedereen eet zijn afgepaste portie eten en gaat na de lunch weer verder.

Inmiddels is het halverwege de middag en worden de mensen geëntertaind met een parade van versierde auto’s met de nodige bekende figuren erop. Om deze wagens te zien staan mensen op en in elkaar verdringen zich bij de stoep, klimmen op hekken en in bomen want dit mag je niet missen. Het is onderdeel van de experience.

Groot en klein geniet van het dagje. De dag eindigt met een knalvuurwerk. Niemand die weet voor hoeveel er de lucht in gaat, niemand klaagt over de knallen en niemand die klaagt over de stank. Moe maar tevreden loopt iedereen ‘s avonds nog even langs de winkeltjes om de laatste (tientallen) euro’s uit te geven en men waggelt de km terug naar de auto. Wederom zonder klagen.

Nu de vergelijk met een school.
Stel je rijdt naar de school voor een afspraak met mij, je moet op een km van de school parkeren. Bij de ingang moet je je tas openen en de conciërge duikt je tas in, je moet betalen om naar binnen te mogen en vervolgens moet je twee uur wachten voor je mij spreekt om na 5 minuten weg gestuurd te worden. Je moet zelf maar voor de lunch betalen en er zijn onvoldoende zitplaatsen.
Zou je met een glimlach weg gaan? Hoelang houdt de school het vol zonder klagende studenten? En zouden we dan op nummer 1 blijven?
Disneyland Parijs houdt het al meer dan 20 jaar op deze manier vol.