Eat your frogs first. Learning how to learn

Screen Shot 2014-08-17 at 11.43.35
Uitstelgedrag is een zombie

Een van de MOOC’s die ik deze zomervakantie volg gaat over leren leren. En deze MOOC bleek interessanter dan ik in eerste instantie dacht. De vrouw die op de video’s verschijnt is een erg enthousiaste oudere vrouw, die tijdens de video’s erg veel over haar privé leven vertelt, maar dat voelt niet als verkeerd. Integendeel dat geeft wel een goed beeld van hoe leren van invloed kan zijn op iemands leven.
Ik heb ooit een statistiek docent gehad die zijn les aan ons, eerste jaars studenten Onderwijskunde, begon met te vertellen dat wij wel een rekenknobbel in onze brein hadden, maar dat deze ernstig onderontwikkeld was door gebrek aan aandacht. Dat gaf ons onmiddellijk het gevoel dat we dat arme ding aandacht moesten geven.
Deze MOOC-docente deed eigenlijk hetzelfde. Iedereen kan iets leren, maar je moet alleen maar even het truc-je kennen. Dit truc-je heet chuncking en kan op allerlei manieren plaats vinden. Maar voor je daar aan begint moet je wel eerst stoppen met studie-uitstel gedrag. De slechte dingen die triggeren tot studie-uitstel gedrag noemt zij zombies. Tijdens verschillende video’s verschijnt dit leuke koppie in beeld om aan te tonen dat zombies best grappig zijn, maar zo irritant als je leren moet. 

Een aantal tips die ik tijdens deze MOOC gekregen heb wil ik graag met jullie delen. 

De zombie Uitstelgedrag bestaat uit vier delen (en ik doe het even in het Engels omdat de vertaling minder sterk is)

Cue -> Routine -> Reward -> Belief. 

Routine is de grote boosdoener. Reward is de oplossing. Het is niet erg dat je getriggeerd wordt om uitstel gedrag te vertonen, het is wat je met deze trigger doet wat bepaald of je het gedrag wel of niet gaat vertonen. Als de beloning om het gedrag niet te vertonen groter is als de beloning om het gedrag wel te vertonen kan dit weleens de oplossing zijn voor het vertonen van het gedrag. 

Naast de zombie uitstel gedrag is er ook nog de zombie Negatief gevoel. Bij sommige dingen die je moet leren heb je een negatief gevoel. Ze zijn in je beleving te moeilijk of het is te veel in te korte tijd. Dit negatieve gevoel krijg je vooral door het product. Je moet alles weten omdat er een test aan komt. Deze zombie zou je kunnen vermijden door je aandacht te richten op het proces in plaats van op het product. Die toets die komt er wel, maar door een planning te maken en in kleine stukjes (25 minuten gefocused per dag) te leren kan het ineens zo zijn, dat je de stof beheerst. Natuurlijk moet je wel op tijd beginnen met leren en een goede inschatting maken van de tijd die het je gaat kosten. 

Gefocused leren doe je het best in een rustige ruimte zonder afleiding. Ik ken voor mijzelf talloze afleiders. Op dit moment kan ik zo opnoemen wat mij nu zou kunnen afleiden. En dat begint al met het internet, maar daarnaast hoor ik alles dus ook als er in een andere kamer mensen spreken, de kat op mijn desktop afbeelding is er een die mij er constant aan herinnert dat dieren eten moeten op een bepaalde tijd, mijn telefoon ligt naast mij het geluid staat aan, notifications ook, ik heb een prachtig uitzicht, de ganzen bereiden zich voor op hun lange vlucht naar het noorden enz enz. 

De volgende Zombie heet todo-list. Als je iedere dag begint met het maken van een todo-list zou dat negatief kunnen werken. De meeste todo-listen zijn zo lang dat je al moe bent voor je er aan beginnen moet. Het lijkt erop dat er meer op staat dan er in een dag kan. En meestal is dit ook zo. De volgende dag begin je met die dingen op je todo-list zetten die je de vorige dag niet hebt kunnen uitvoeren en zo wordt de lijst van die dag nog langer. Beter is het maken van een weeklijst en ‘s avonds voor het slapen (ja echt voor het slapen) de todo-list van de volgende dag maken. Door de weeklijst weet je wat je die week moet doen, door de daglijst een avond van te voeren te maken worden de taken tijdens je slaap vast verwerkt en kan je de volgende dag gewoon beginnen zonder het negatieve gevoel van de lange lijst. Dit heb ik nu twee weken gedaan en echt het werkt. Het eerste dat op de lijst moet staan is het meest vervelende. Deze frog kan maar opgegeten zijn. Daarna kan je dan verder met de leuke dingen.

Bovendien moet je op die lijst ook een eindtijd inplannen. Dit is wat moeilijker voor mij. Maar je zou dus gewoon moeten zetten om 18 uur stop ik. Kan ik nog niet maar dat is wel een mooie doelstelling om aan te werken. 

De MOOC is nog niet afgelopen, dus het kan zo maar zijn dat er nog een blog aan gekoppeld zal worden. 

Advertisements

Spreuken

Heel soms kom ik een boek tegen dat elk nieuw hoofdstuk begint met een spreuk. Zelden kom ik een boek tegen waarvan elke spreuk zo toepasselijk is als in

EDUCATORS as Learners; Creating Professional Learning Community in Your  School (Edited by Penelope J. Wald and Michael S. Castleberry). 

Ik houd niet van teveel citeren in een blog maar deze zijn allemaal zo goed dat is ze verzameld aanbiedt. 

Te beginnen met deze over de professionalisering van docenten

teacher can never truly teach unless she is learning herself.
lamp can never light another flame unless it continues to burn its own  
flame.

—RABINDRANATH TRAGORE (1861–1941), NOBEL PRIZE 

LAUREATE FOR LITERATURE

Een docent moet blijven leren om te begrijpen hoe leren is. Het zelf ervaren.

en dan deze over de noodzaak vooruit te blijven kijken, maar wel met een reflectief blik naar het verleden en het heden. Stilstaan is achteruit gaan zonder er iets van te leren.

Past, Present, and Future

Time present and time past
Are both present in time future
And time future contained in time
present.

—T. S. ELIOT (1888–1965),
[BURNT NORTON] FROM FOUR QUARTETS

direct gevolgd door een citaat over onderwijskundig leiderschap en de rol van de leider in het onderwijs.
Transforming our schools into professional learning communities demands quality leadership. Leadership that is a commitment to the heart, mind and spirit. Leadership that is about the future. And leadership where intentions becomes reality. 
Maar ondanks een transformationele leider zal een docent zichzelf nooit volledig kunnen ontwikkelen als de faciliteiten er niet voor zijn:
We expect teachers to give their all to the growth and development of students. But a teacher cannot sustain such giving unless the conditions exist for the continued growth an development of the teacher (Sarason, 1993, _.62)
Maar de docent met zijn eigen overtuigingen speelt de hoofdrol in zijn persoonlijke ontwikkeling.
Deeply held beliefs, values, and assumptions exert a powerful influence on our thoughts and actions (Caine & Caine, 1997) and form our personal worldview. One’s personal worldview exist below the level of awareness, where they often remain unexamined and untested.  By identifying the frame through which we routinely view and experience, we become more aware of the assumptions that shape our views. Similarly, our personal thinking is shaped by the pedagogical beliefs and assumptions that we have internalised. 

To know one’s self is wisdom, but
to know one’s neighbour is genius.

—MINNA ANTRIM (1861–1950),
AMERICAN EPIGRAMMIS

Maar om de ander en jezelf te leren kennen moet je eerst naar elkaar leren luisteren. Elkaar echt horen. En dit blijkt in de praktijk vaak moeilijker dan wij denken.
I do not know if you have ever examined how you listen, it doesn’t matter to what, whether to a bird, to the wind in the leaves, to the rushing waters, or how you listen in a dialogue with yourself, to your conversations in various relationships with your intimate friends, your wive or husband. If we try to listen, we find it extraordinarily difficult because we are always projecting our opinions and ideas, our prejudices, our background, our inclinations, our impulses. When the dominate we hardly listen at all to what is being said. In that state there is no value at all. One listens and therefore learns, only in a state of attention, a state of silence, in which this whole background is in abeyance, is quite; then (it seems to me) it is possible to communicate. 

Real communication can only take
place where there is silence.

—JIDDU KRISHNAMURTI (1895–1986),
INDIAN EDUCATOR AND PHILOSOPHER

Remember to stop talking because all techniques for deep and careful listening depend on this silence (Senge et al., 1994, p391)
Het boek beschrijft verder een aantal interessante manier om te leren luisteren naar elkaar en te leren samenwerken in een groep.
Eigenlijk is professionaliseren niet meer dan jezelf leren kennen, weten waar je behoeften liggen en samen met je team durven leren. Open staan voor elkaar en luisteren naar elkaar. En soms is het idee van de ander niet direct jouw idee, maar luister dan eens goed…..
Mooi boek een aanrader

De balans bij onderzoek en onderwijs komt terug

Screen Shot 2014-04-19 at 09.45.45

De twijfels waren er toen binnen het HBO het onderzoek een bijna wetenschappelijk niveau leek te moeten halen maar we begonnen vol goede moed aan de onderzoeks-leerlijn.

Nu twee jaar verder is het goed dat de leerlijn er is, maar een kritische reflectie leert mij dat er “iets” te weinig aandacht krijgt. En dat is, in mijn idee, het onderzoekend vermogen.

Tot voor 17 april 2014 was het ongrijpbaar voor mij, maar tijdens het Hbo-congres zijn mij een aantal dingen duidelijk geworden. Ik heb een tweetal bijeenkomst bijgewoond die ik in deze blog wil beschrijven omdat ze de basis zijn voor mijn gedachten

Screen Shot 2014-04-19 at 09.43.12De eerste workshop die ik bijwoonde was een workshop aan de hand van stellingen. De meeste stellingen waren een soort open deur maar twee waren interessant.

1: alle afgestudeerde studenten moeten beschikken over onderzoekend vermogen. Het goede aan deze stelling was dat gelijk duidelijk werd dat sommigen het verschil tussen onderzoekend vermogen en het doen van onderzoek niet gescheiden kunnen zien. Wat is onderzoekend vermogen. van der Rijst (2009) heeft een mooie en zeer bruikbare invulling gegeven aan deze vaardigheid.

20140418-080514.jpg
Maar dit gaf mij ineens het beeld van een serie oefeningen zoals ze in de leerlijn eruit zou kunnen gaan zien. Oefeningen die zich richten op kritisch zijn over de gevonden informatie, het probleem van de opdrachtgever willen begrijpen door vragen te stellen en de goede analyse te doen. Een doel willen bereiken en trots zijn op de gevonden oplossingen en deze willen delen met de hele wereld. Hoera voor het internet. 🙂

Een tweede stelling die mijn denkrichting vorm gaf was gebaseerd op een stelling waar ik de exacte formulering kwijt van bent maar die ongeveer luidde Docenten hebben zelf een master nodig om het onderzoekend vermogen bij de studenten te kunnen stimuleren. Ook hierbij is het verschil tussen onderzoek doen en het hebben van een onderzoekend vermogen nodig. Natuurlijk als je zelf ooit onderzoek gedaan hebt weet je hoe het moet, maar de conclusie was dat het niet gaat om het papiertje maar om het denkniveau. En zou je dat bij docenten ook niet kunnen stimuleren door een serie van waanzinnig interessante activiteiten?

De volgende workshop die ik volgde was

Hoorcollege: Onderzoekend vermogen in hoger beroepsonderwijs

Spreker: dr. Daan Andriessen, Hogeschool Utrecht

Lector binnen de Hogeschool Utrecht en een man met een visie. Een visie op het onderzoek binnen het HBO vorm gegeven kan worden. En dit hoorcollege was de aanleiding tot deze blog.

Ja geweldig we hebben een leerlijn onderzoek binnen mijn hogeschool en ja we besteden aandacht in alle vier de jaren van de opleidingen van hogeschool. Maar we kunnen het nog beter doen. En dat nog beter zit (naar mijn mening) in het gericht aandacht besteden aan het onderzoekend vermogen. Deze vaardigheid kan worden gemeten door vanaf dag 1 een rubrix te gebruiken waardoor de groei van deze vaardigheid in kaart kan worden gebracht. Een rubrix die ik zou willen maken met een gemengde groep docenten. Een deel van die groep weet  veel  van onderzoek binnen hun eigen opleiding en het andere deel weet veel van het doen van onderzoek binnen onze eigen hogeschool. Het beroepsproduct staat centraal in  het onderzoek, de verantwoording van de methode van onderzoek is een korte rapportage.

De cursussen binnen de leerlijn Onderzoek richten zich naast het aanleren van de methode van onderzoek vooral op het aanleren (of opnieuw aanleren) van het Onderzoekend vermogen. Door het over de leerjaren te meten maak je de groei inzichtelijk en kunnen de studenten in het vierde leerjaar aantonen dat zij tijdens het afstuderen beschikken over voldoende onderzoekend vermogen om de eigen beroepspraktijk te voorzien van iemand die nadenkt over zijn of haar activiteiten en die verbetering ziet en wil delen.Vragen durft en wil stellen aan de goede mensen en constant op zoek is naar antwoorden. Socrates was zo gek nog niet

Ik zie groei en potentie voor dit plan en ik zie prachtige nieuwsgierige mensen in een samenleving die trots is op zijn HBO-ers.

Screen Shot 2014-04-19 at 11.11.26

Haal meer uit je lesmethode: Kennisnet Design Challenge – #Kennisnet

Hierin staan wat goede tips over veranderen van het onderwijs.

Manuela Bazen-Steenkamp

See on Scoop.itMaster Onderwijskunde Leren & Innoveren

Een begin maken met het personaliseren van je onderwijs en daarbij de kracht van ict willen benutten? Dat zijn de redenen om mee te doen aan de Kennisnet Design Challenge. Olaf de Groot vertelde erover tijdens de IPON 2014.

Manuela Bazen‘s insight:

Interessant. k voor PO (of misschien daar juist!).

See on www.kennisnet.nl

View original post

Persoonlijkheidstypen

Om diverse redenen komt de het begrip Type persoonlijkheid de afgelopen weken ter sprake in mijn team en daarbuiten. Ieder gesprek begint met de vraag Waarom doen mensen, studenten, docenten zo? En ieder gesprek heeft een ander vervolg. Een van de gesprekken die ik deze week daarover gevoerd heb ging voor over de verschillende gedachten van de psychologische stromingen. Is gedrag aangeboren en kan je er dus niets aan doen, of kan gedrag aangeleerd worden. Dan is er nog hoop voor de studenten die niet weten hoe ze leren moeten. Behavioristen gingen van dat laatste uit. Al het gedrag kan worden aangeleerd als je er maar moeite voor doet. Maar ik vind dit zelf een beetje kort door de bocht en dan komen de persoonlijkheidstypen van Jung, Myer-Briggs en het Reiss-profil om de hoek kijken. Maar ook de toevallige fouten die daarin zitten. Die fouten zijn ontstaan vanuit begripsverwarring en inzichten die van elkaar verschilden. Binnen het MBTI worden mensen verdeeld tussen introverte en extraverte mensen. Maar Jung bedoelde met extraversie iets anders dan de sociale attitude die MB ermee lijkt te bedoelen. Met extraversie bedoelde Jung meer het observerende deel van de mens naar de buitenwereld en met introversie bedoelde hij introspectie. Bijzonder om te zien dat zulke fouten een eigen leven gaan leiden en binnen tal van testen een rol spelen. Ook binnen testen die we bij de studenten afnemen. Uitspraken zullen, zoals altijd met de nodige voorzichtigheid behandeld moeten worden.

 

Een ander gesprek over hetzelfde onderwerp eindigde meer in een goede discussie over het praktische kant van de persoonlijkheidstypen. Meer de kant van pragmatist William James die het eigenlijk maar heel eenvoudig vond. Sommige mensen zijn nu eenmaal tender-minded”  terwijl anderen meer “tough-minded zijn. De een is nu eenmaal wat praktischer dan de ander. En wat voor studenten willen wij dan eigenlijk op het hbo? En wat voor soort docenten willen we daar dan bij? Prestatieafspraken en de gedachten van een toegepaste praktische hbo lijken hier niet op een lijn te staan. En hoe gaan we daar dan mee om? Is een goede vakman een minder goede docent omdat hij geen master heeft en is iemand met een mastertitel per definitie een goede docent? Ik heb deze discussie al vaker gevoerd en meer en meer ben ik ervan overtuigd dat er binnen een team een mix moet zijn van meesterschap en vakmanschap. En als die twee elkaar kunnen vinden zou je wel eens heel mooi onderwijs kunnen krijgen.

 

De laatste discussie ging over het in vakjes zetten van mensen. Iedereen is anders en waarom zou je tot een bepaald type moeten horen of willen horen? Voor mijn onderzoek is het wel gemakkelijker. Ik hoop dat ik over een jaar kan adviseren dat mensen behorende tot een bepaald type een bepaald soort scholingsbehoefte hebben en dat het dus voor ieder type anders is. 

 

Mocht u nog niet in de gelegenheid zijn geweest deel te nemen aan mijn onderzoek, hier is de link

It’s all about motivation or not?

Yesterday I wrote a blog about trust. The blog is written in Dutch because that’s my first language. Today I’ll write in English because this blog summarizes a lot of the content from the discussion board. Main topic; who is the student who is interested in following a blended course? Why is the first student capable to follow a blended course, while the second can follow a MOOC, but must the third see a teacher to finish the assignments? Is the first student better, or the second or perhaps the third? What does someone needs to be in charge? Or are all three in charge of their own learning.

Fact is the student who follows a blended course or a MOOC seems in no need of a person who stimulates them. They must be self-directed and very organized. But there must be something more about these learners. While reading the discussion forums the word motivation popped out over and over again. And I think that’s what it is. People who want to learn are highly motivated people. They have questions and want answers. They look for these answers wherever they can. They read to find the answers and they follow the courses which gives the answers. They are looking for something and that’s why they are self-directed. They know their questions.

And there is the reason so many people drop out of a MOOC. They simply don’t have a question.I’ve started some MOOC”s just because I wanted to follow a MOOC. I’ve never finished these MOOC s. I had no question. I wasn’t searching for answers, just trying to do something with my spare time.

So can I say: a person is only motivated enough if he or she has questions and want answers?
if that’s true we have to create questions students which students wants to know. And if we help them to search, we are searching together. That would be a motivational environment.

Not really a new topic, but very important to remember once in awhile.

Research and Design while thinking