Tag Archives: MOOC

Digitaal toetsen

Het is het einde van het semester. We zijn druk aan het plannen rondom de toetsen. De toetsen worden gemaakt, gecontroleerd, antwoordmodellen worden gemaakt en gecontroleerd, gezocht wordt naar surveillanten en natuurlijk worden mensen vrijgemaakt om de toetsen na te kijken. Ongeveer 1000 verslagen en minstens evenveel schriftelijke toetsen. 2 weken is een heel team van capabele mensen bezig met het nakijken van de toetsen. 2 weken niet meer want dat is afgesproken. Dus 2 weken onder hoge druk…… Dat moet toch anders kunnen.

Er wordt in het land veel gesproken over digitaal toetsen. Maar om dat goed uit te voeren moet de school wel aan een aantal randvoorwaarden voldoen. 

  1. De infrastructuur van de school moet betrouwbaar en veilig zijn. De techniek moet werken en een lokaal moet worden ingericht als toets-ruimte als er veel studenten zijn die gelijktijdig getoetst moeten worden of er moeten divices beschikbaar zijn zodat de docent in een kleinere setting de studenten de toets kan afnemen.
  2. Daarbij moet de docent ook voldoende geschoold zijn op het maken van toetsen en het werken met technologie. Er zijn mogelijkheden om vragen te koppelen aan leerdoelen waardoor het genereren van vragen bij de volgende toets een stuk eenvoudiger wordt.
  3. Er moet een voldoende voorraad vragen aanwezig zijn. Toetsenbanken en programmatuur die leerdoelen koppelt aan vragen maken het mogelijk om een voldoende grootte voorraad aan te leggen.
  4. En tot slot digitaal toetsen doet een beroep op de visie van de school. Er moet een toetsbeleid zijn dat toestaat dat er digitaal getoetst wordt en er moet een ICT beleid zijn die het mogelijk maakt deze vorm van toetsen uit te voeren.

Maar stel nu dat de instelling waar je werkt aan al deze eisen voldoet, maar dat de docenten het digitaal toetsen tegen houden. Ondanks het feit dat inzet van ICT kan leiden tot een enorme tijdsbesparing, er sprake is van een transparante vorm van toetsen waar grotere professionaliteit uit blijkt en waardoor we het leerproces van onze studenten beter kunnen sturen. In de brochure Digitaal toetsen in het voortgezet onderwijs geeft Kennisnet in een eenvoudige tabel de praktische en digitale voordelen aan.

Image

Mogelijke knelpunten:

De docent in zijn koninkrijk! Dat kan niet meer.

Bij digitaal toetsen moeten de docenten meer samenwerken en de toetsvragen die zij maken beschikbaar stellen aan collega’s zodat een grote toetsenbank kan ontstaan.

Surveillant zit voor de groep! Nee de surveillant zit achter in het lokaal zodat hij de schermen kan zien. Die moeten dan wel zo opgesteld worden dat ze gemakkelijk gezien worden.

De student gaat online! Vertrouwen vertrouwen vertrouwen. Laat die ene oneerlijke student het niet onmogelijk maken voor de anderen om op een goede en passende manier te laten zien dat hij of zij over voldoende kennis en vaardigheden beschikt.

Image

In een MOOC die ik op dit moment volg over Blended & Online learning kwam dit onderwerp nauwelijks aan bod. Er werd over gesproken, maar de docenten die aan het woord kwamen hadden vertrouwen in hun studenten. Maar ook in hun eigen inschattingsvermogen. Bij een schrijftoets kan een middelmatige student niet opeens uitmuntend worden. En door het stellen van een aantal handige vragen kwamen zij er toch wel achter dat iemand anders de toets afnam dan de bedoeling was. Let op hier werden de toetsen dus zelfs afgenomen op afstand!! Dat zie ik nog niet snel gebeuren. Hoewel ik wel hoop dat dat de toekomst is.

Advertisements

Design met Weebly

Een volgende MOOC is alweer begonnen en eigenlijk zou ik deze blog in het Engels moeten schrijven, maar een vertaal optie zal ongetwijfeld ergens op deze site te vinden zijn.

Concepts copy
Sleutelkastjes

Want deze MOOC is heel erg leuk (vooral leuk) Het is een Designers course; Design: Creation of Artifacts in Society by Karl T.Ulrich. Het is vooral heel leuk om eens wat heel anders te doen. Mijn doel is: Het maken van een sleutelkastje/mailbox/agenda. Mijn gezin bestaat uit vier nogal bezige mensen. En vaak weten we van elkaar niet waar we zijn en of we wel thuis komen. Het wordt wel besproken, maar ik heb al moeite mijn eigen afspraken globaal te onthouden laat staan van drie andere volle agenda’s. Dus we moeten ergens op kunnen schrijven waar we die week zijn en waar we slapen. (Klinkt erger dan het is.) Maar als er tandartsafspraken, dierenarts afspraken enz enz via de post binnen komen moeten we die ook ergens zichtbaar houden. Dus er moet een systeem in zitten waar we op een prikbord of wat dan ook de postafspraken kunnen bewaren. En dan moeten we onze sleutels nog ergens kunnen ophangen. En wel zo dat we ze snel kunnen weghangen en pakken. Gisteren de concepten gemaakt. Die zijn hiernaast te zien. Terwijl ik dit schrijf krijg ik een vision van een uitwerking van de laatste schets. Maar goed. Zoals je ziet ben ik geen designer. Tekenen is niet mijn sterkste punt. Maar leuk is het wel. Helaas te laat om nog mee te doen, we zijn al bezig met de vierde week (van 8) maar mocht hij volgend jaar starten. Doen.!

 

Toch wel iets meegenomen van deze course dat ik ga gebruiken. En dat is een website die mobiel ook goed in te zien is. Alleen weet ik niet of hij ook goed te zien is voor gebruikers. In ieder geval wel voor de editors en door het geven van een link is hij voor iedereen te zien. Ik ben namelijk al een jaar op zoek naar een website die ook mobiel goed te zien is (zonder dat je gelijk op een website zit waar alle lettertjes zo klein zijn.) Dit is een mogelijkheid om verder onderzoek naar te doen. Mijn website heet sschouwenaars.weebly.com. Weebly ondersteunt de website en is erg gemakkelijk in gebruik.In de zomer vakantie eens een website opzetten voor Onderzoek.

Over een paar dagen zal ik een presentatie over MOOC en andere open educational resources geven tijdens de medewerkersdag van de HZ University of Applied Sciences. Voor mij is het de manier om mij zelf te professionaliseren en nu ik eenmaal mensen ken die ik op verschillende plekken tegenkom is er zelfs sprake van enige peer-pressure

 

Gamification en Irrational Behavior (MOOC)

Per toeval heb ik deze week 2 MOOC’s afgerond die zijdelings met elkaar te maken bleken te hebben.

De eerste was Gamification. Daarbij gaat het om het toevoegen van spel elementen aan een programma of een website met als doel mensen te motiveren hun gedrag te veranderen. Bijvoorbeeld minder energie te verbruiken. Maar meestal dient gamification een ander doel. Meer het doel van het bedrijf of de organisatie achter het programma, de app of de website. Een goed voorbeeld hiervan is Foursquare. Een leuke app waar je door aan te geven waar je bent badges kan verdienen en major kan worden van de plek waar je vaak aanwezig bent. Voor de gebruiker is het een spel. Voor de bedrijven die hun bedrijf letterlijk op de kaart zetten een (als het goed is) een prima reclame middel is. Mensen kunnen namelijk een tip achterlaten die door iedere volgende bezoeker gelezen kan worden. Maar ook door mensen die op zoek zijn via foursquare naar een bijvoorbeeld een goede broodjeszaak in de buurt. 

ImageGamification kan ook in het onderwijs gebruik worden. Ik zelf gebruik de badges van Edmodo. Maar niet zo vaak en dat heeft een aantal redenen. Bij het toepassen van gamification loert een groot gevaar om de hoek. Namelijk het gevaar het vervangen van de intrinsieke motivator door een extrinsieke. Iemand heeft een bepaald gedrag niet omdat hij zelf vindt dat het gedrag goed is maar omdat de badge zo mooi is. De kans bestaat dan dat het gedrag niet blijvend is. Dat op het moment dat de beloning (de badge) wegvalt het gedrag ook verdwijnt. En binnen het onderwijs is dat juist niet wat je wilt. 

Daarnaast is het gedrag van mensen een reden. En hiermee introduceer ik die andere MOOC (a beginners guide to irrational behavior). Mensen willen van nature winnen en op het moment dat er een vorm van competitie plaats vindt (wie krijgt de meeste badges) verschuift de aandacht naar de competitie. Wat moet ik doen om meer badges te krijgen. 

Nu zijn er naast badges ook nog andere vormen van beloning. Een die genoemd werd bij beide MOOC’s is de bonus. Een beloning in geld uitgedrukt die voor sommige mensen een jaarlijks terugkerende uitkering is. Ook hierbij kan het zijn dat de bonus niet meer het gewenste gedrag voor het bedrijf teweeg brengt. Een jaarlijks terugkerende bonus betekent niet per definitie dat de ontvanger loyaler is naar het bedrijf dan degene die nooit een bonus krijgt of incidenteel. Het gaat de ontvanger van de bonus om het geld en niet om het bedrijf werd in beide MOOC gesteld. 

Een ander onderwerp dat in beide MOOC’s aan bod kwam was de gedragsverandering op basis van vrijwilligheid. Als mensen vrijwillig deelnemen aan een game binnen een programma zal het effect groter zijn dan wanneer zij gedwongen worden deel te nemen. Naar het schijnt had Disney een bepaald scoreboard om de schoonmakers binnen de hotels te stimuleren vooral snel te werken. Mensen voelden zich bedreigt door het systeem, durfden niet eens meer naar het toilet. Zij spanden een rechtszaak aan en wonnen. Het systeem is niet meer. 

Ondanks het feit dat mensen vrijwillig deelnemen is hun gedrag toch voor een deel te voorspellen. Het beste voorbeeld hiervan komen we allemaal dagelijks tegen en heeft de Default optie. Deze optie komen we overal tegen en gebruiken we ook massaal omdat het zo gemakkelijk is. Maar soms heeft het aanbieden van een default-optie niet het gewenste effect. Het voorbeeld hiervan is het Nederlandse systeem voor donorregistratie. Nederland heeft gekozen voor het opt-In systeem van registeren. ImageDit wil zeggen dat mensen iets moeten doen om deel te nemen aan de regeling. In België heeft de overheid gekozen voor het opt-Out systeem. Mensen moeten iets doen om niet deel te nemen aan het systeem. Gevolg ondanks het feit dat België minder inwoners heeft zijn er meer geregistreerde donoren. (5.8 milj in Nederland, 6.2 miljoen in België). 

Dit waren slechts een paar voorbeelden die ik tegenkwam de afgelopen weken. Binnen deze MOOC’s was het leereffect niet het gevolg van samenwerken met anderen. Helaas werd bij beiden nauwelijks van deze mogelijkheid gebruikt gemaakt. Deze MOOC’s waren anders. De een bracht vooral veel leeswerk met zich mee en had daardoor nog heel traditioneel kennis toetsen. De ander richtte zich meer op het videomateriaal. Ook hierbij nog een heel traditionele wijze getoetst. Wel veel geleerd dus, maar op een minder “leuke” manier. 

 

Ik beken: ik ben verslaafd (aan leren)

Twee MOOC’s afgerond. Ik ben wel benieuwd of ik de certificaten ooit ga krijgen, maar ik heb van beiden veel geleerd. En verslaafd aan leren als ik ben, ben ik gelijk maar door gegaan met twee andere MOOC’s. Ook dit keer weer twee totaal verschillende MOOC’s. Een technische MOOC Internet History, Technology and Security (IHTS) en een management MOOC Leading Strategic Innovation in Organizations (LSIO). Beide MOOC’s die ik nu volg zijn van een duidelijk ander (hoger) niveau als de voorgaande. IHTS komt van de University of Michigan en LSIO wordt georganiseerd door Vanderbilt University in Nashville Tennessee. ImageDat laatste moest ik even opzoeken. David A. Owens is de tutor van deze MOOC. Hij maakt in zijn video’s regelmatig reclame voor zijn boek. Dat vind ik altijd een beetje jammer. Je mag wel een keer verwijzen, maar als de student geïnteresseerd is in je boek koopt hij of zij het wel bij de eerste kennismaking. Heb ik ook gedaan. Dus reclame is niet meer nodig. De eerste week van deze MOOC is best interessant, maar het is veel. Heel veel. Het is mij ook nog niet helemaal duidelijk wat de bedoeling is, maar de ervaring heeft mij geleerd dat het allemaal vanzelf duidelijk wordt. In ieder geval gaat het over iets wat voor mij actueel en interessant is.

De andere MOOC wordt geleidt door Dr. Charles Severance (dr Chuck). ImageDe video’s die hij heeft opgenomen zijn over het algemeen erg informeel . Hier even een voorbeeldje van zijn opname. Ze staan overigens allemaal op Youtube (erg open source dus) http://youtu.be/oWOYwTLAj7E

Ook voor deze MOOC is nog niet duidelijk wat nu precies de eindopdracht is. Er zijn wekelijks toetsen die je oneindig vaak over mag doen en waar je dus 70 punten voor moet halen. Er is een mogelijkheid tot een peer writing iets en er is een eind toets. In beide MOOC’s wordt minder aandacht besteedt aan interactiviteit onderling. Dat ga ik wel missen denk ik. De wekelijkse chats van E-learning and Digital Cultures zijn er nog wel, maar die zijn nu veel minder geworden.

In ieder geval weer genoeg te leren.

MOOC Ervaringen

De afgelopen 5 weken heb ik aan twee MOOC’s deelgenomen. (dat is denk ik inmiddels wel bekend ) Beide MOOC’s heb ik inmiddels afgerond en in deze blog wil ik mijn ervaringen delen. Algemeen kan ik melden dat een MOOC geen standaard opbouw of werkwijze heeft. Dat viel mij gelijk al op toen ik begon aan de MOOC’s.

Image

De eerste die startte was Equine Nutrition. Bij het openen van de cursus bleken zij te werken met een Wiki. Deze wiki was verde

eld in 5 weken, maar het materiaal van week 2 tot en met week 5 was nog niet toegankelijk. Hiermee begin voor mij de onzekerheid. Ik wil altijd weten wat mij in de toekomst te wachten staat. Maar dat was niet zo. Dus vol goede moed begonnen met het lezen van de sheets, het bekijken van het video materiaal en het lezen van de discussiefora. Deze laatste bleek belangrijker dan ik dacht, toen ik bijna klaar was kreeg ik een mail dat ik actiever moest zijn binnen deze fora. Maar het niveau van de vragen lag al hoger dan mijn kennis over de voeding van paarden. Ik ben dus maar wat gaan doen op een item over kleine paardjes. Gezellig gekletst over mijn Shetlanders, nuttig nee, leuk ja. En ik ben zelf een item begonnen over voeding van paarden met zomereczeem. Daar kon niemand mij tot nu toe nog bij helpen, hetgeen wel jammer is. De discussiefora waren de enige plekken waar interactie plaats vond. De administratie rondom de cursus liep goed veel mails ontvangen van de cursusleiders, maar weinig directe interactie. Hierdoor heb ik wel veel geleerd in de cursus maar heb ik er niet meer tijd ingestoken dan noodzakelijk was. Ik denk wel dat de kennis blijvend is, maar dat komt vooral omdat ik het direct kan toepassen. Van deze cursus heb ik overigs een blog bijgehouden op http://sschouwenaars.blogspot.nl/ Dat is mijn paarden-blog.

De andere MOOC hebben jullie hier kunnen volgen. Deze MOOC bracht mij in het begin ook in verwarring, maar niet omdat niet duidelijk was wat ik kon verwachten. Dat was van het begin af aan heel duidelijk.

Image

Er werd al heel snel verwezen naar de final assignment een digital artefact. Daardoor kon ik gelijk gaan denken wat ik wilde maken en daar vast het materiaal voor verzamelen. Nee de verwarring ontstond door de enorme hoeveel media die werd gebruikt voor de directe interactie met de cursisten. Ik geloof dat deze verwarring leidde tot een afname van het aantal cursisten van 40.000 naar 7.000. Maar ik neem aan dat er meer mensen inschrijven dan beginnen en dat de afname niet alleen te wijten was aan de verwarring. De verwarring was in ieder geval alom. We konden namelijk twitteren, facebooken, google+-en en discussies voeren op de wiki. Er werden hangouts georganiseerd, twitterchats, facebookpagina’s geopend enz enz enz. Nadat ik een aantal discussiegroepen gesloten had, ik bleef alleen in contact met de Dutch group, werd het leven al wat overzichtelijker. Daarnaast besloot ik mijn favoriete medium als enige medium verder te gebruiken en wat een genot om twitter te gebruiken op deze manier. Vier zaterdagavonden tweetchats bijgewoond, waarvan twee als moderator. Heel veel contacten aan overgehouden. Gevraagd deel te nemen aan een learning community in Londen (moet ik daar toch eens naar toe), gevraagd in contact te blijven met andere deelnemers en weer heel veel volgers op twitter erbij. Echt genoten van deze MOOC. Veel geleerd? Weet ik nog niet echt, wel weer heel praktisch enkele tips voor nieuwe programma’s gekregen en veel stof tot nadenken. Uiteindelijk leer ik altijd wel iets. Leuk? Ja enorm.

Twee MOOC’s van dezelfde universiteit maar zo totaal verschillend in werkvorm, interactie en resultaat. Voorlopig staan er geen MOOC’s die ik zou kunnen volgen op Coursera, maar ik houd het zeker in de gaten.

The Internet of things and other things

Deze tweede week van de MOOC e-learning and digital cultures begint met metaforen en een bekende van mij, The internet of thngs. Die metaforen zijn eigenlijk al zo gewoon geworden in onze taalgebruik dat ik ze niet eens meer vreemd vind. Zo hebben we al jaren een digitale snelweg en surfen we over het Internet. Een mooie en toepasselijke metafoor is de vergelijking van een MOOC met een mp3. Jaren geleden konden we voor het eerst gratis naar die muziek luisteren die we mooi vinden en we hoefden dan niet eens het hele album te kopen. En ja nu volg ik de cursussen die ik leuk vind zonder daarbij een hele opleiding te moeten volgen. En ja dat doe ik gratis. Leuke en geode metafoor dus.

Vervolgens las ik in het artikel over The Internet of Things over Blogject. Objecten die bloggen. Het duurde even voor ik mij realiseerde wat ik las en besefte mij toen dat ik daar zelf ook aan mee doe. Ik vind het leuk om streepjescodes te lezen en om zelf QR-codes te maken. Krijg ik ineens een goed idee voor mijn eindopdracht van de cursus.

Maar toen kwam laat in de avond de klapper van deze week. Een video van een keynote van W. Gardner Campbell (http://www.educause.edu/members/w-gardner-campbell) Eens in de zoveel tijd kom ik zo iemand tegen. Iemand waar ik nieuwsgierig van word. Die een verhaal heeft dat zo aansluit bij mijn gedachten.

De keynote gaat over Open education. http://mediasitemob1.mediagroup.ubc.ca/Mediasite/Play/4f02e944e6c54203a8f4817a0e2b3e111d

Hij heeft het niet zo zeer over de open education zoals die nu in MOOC’s wordt gehanteerd, maar meer over Opening education. Hij begint met het beschrijven van de twijfels die er zijn over de kwaliteit van het onderwijs op het moment dat mensen massaal MOOC’s gaan volgen (vergelijk met massaal downloaden van muziek). De twijfelaars en tegenstanders van online education geven aan dat MOOC’s nooit de waarde kunnen hebben van face-to-face contact kunnen hebben en dat zij daarom nooit de docent kunnen vervangen.

Maar zoals W.Gardner Campbell een aantal keren zegt “That is not it at all, That is not what I meant, at all”  De ontwikkelaars van MOOC’s willen de docenten of het klassieke onderwijs niet vervangen. Ze willen alleen dat we eens na gaan denken over wat we nu eigenlijk aan het doen zijn.

En we, dat zijn alle mensen die zich met het onderwijs bezig houden.We zijn docenten, maar ook beleidsmakers die zoveel “innovaties”  inzetten. We zijn de onderwijskundigen die zoekende zijn, nieuwsgierig geworden naar wat zij zien en horen. We zijn degene die het onderwijs volgen en maken.

En het begint met het lesmateriaal en gaat verder naar de toetsing (waar het eindigt….? Wie zal het zeggen? Waar eindigt het leren?) W. Gardner Campbell spreekt over Opening Education omdat hij zich afvraagt of de studenten nu niet alleen dat leren wat wij willen. Maar willen de studenten dat wel leren, hebben zij de kennis die wij hen aanbieden nu nodig. Moeten wij de studenten niet gewoon voorbereiden op hun eigen toekomst. Blokkeren wij met het aanbieden van allerlei eisen en criteria de creativiteit van de studenten. Om creatief te zijn moet je nieuwsgierig zijn, dingen durven uit proberen. Maar mogen studenten dat nu?

Door leerdoelen voor te schotelen leren de studenten dan wel wat zij willen leren. We schrijven ze voor welke leerdoelen ze in hun portfolio moeten benoemen. Is het dan nog wel hun portfolio? Of is het die van de docent? Die bewijst dat zijn studenten geleerd hebben wat hij wilde? Als studenten voldoen aan de eisen en criteria die wij ze voorschrijven hebben ze het kunstje van pleasen geleerd niet de vaardigheid zelf.

Opening education kan leiden tot een bepaalde attitude die we zo graag willen zien bij onze studenten. Een behoefte om te leren, om verder te zoeken naar informatie, om na te denken over wat we ze geleerd hebben. Een van zijn slides (00:43:12) laat een aantal vragen zien die hij aan het begin van de les aan zijn studenten geeft. Did you read the material for today’s class meeting carefully? Did you come to class today with questions or with items you’re eager to discuss? Since we last met, did you talk at length to a classmate or classmates about either the last class meeting or today’s meeting? Since our last meeting, did you read any unassigned material related to this course of study? Since our last class meeting, how much time have you spent reflecting on this course of study and recent class meetings?

Wat zou ik graag deze vragen aan mijn studenten willen vragen voor het begin van de les. En misschien ga ik dat maar eens doen. Studenten werkelijk betrekken. Ik vind “eager”  zo mooi woord in een zin met studenten en kennis.

Mijn tweede week is nog niet voorbij want ik ga even duiken in hetgeen W. Gardner Campbell heeft achtergelaten op het Internet.